Gespot...

onder luid vogelgezang

deden we een rondje door de tuin vanmiddag..

de vogeltjes hebben er al zin in,

wij eigenlijk toch ook wel

maar heel zachtjes zeggen we tegen elkaar

het kan nog best hoor;

een staartje winter

dit vind ik zo mooi,

het ingetogen ontspruiten

op al dat "dode hout"

de viburnum is wat uitbundiger

en bloeit gewoon al

het is leuk om door de tuin te lopen

en allerlei strukturen te ontdekken

en soms zijn het gewoon de kleuren

die 't em doen..

en hij doet ook weer mee,

zij het op halve kracht,

een dosis paracetamol

en met een klein octaafje hoger

Die sneeuwklokjes vindt hij zo leuk

en we hebben er zoveel

dus plukte hij een bosje voor mij

want ik ben de allerliefste moeder van de hele wereld

zegt hij

*****smelt*****

hij heeft zelfs al een heel klein rondje gefietst,

maar toen toch maar weer snel naar binnen

bankhangen...

ook gespot:

onze sportieve vijftien-jarige

in een wedstrijdje "wie springt er hoger"

mijn skatebord-of ik...

en de poezen

Toet en Snuitje

zoek de tien verschillen...

er gaat zo'n ongelooflijke rust uit van die beesten hè?

moet je es proberen;

als je je gestresst, gehaast of opgejaagd voelt

een poosje poezen staren...

alleen die ogen al...

Over gehaast en opgejaagd gesproken..

heel de week stond die tas in de keuken

die tas met spulletjes die ik vorig weekend kocht

en heel de week was er geen moment,

geen tel

geen ogenblik

dat ik er iets mee kon doen

dus gisteren

moest het gebeuren..

hebben jullie dat ook?

dat je denkt: Ik Moet Nu Iets Doen....

Ik had hoog ingezet op deze zaterdag

en zag het uiteindelijk toch steeds maar later worden

wasje hier, stofzuigje daar, beetje opruimen

even eten, kleren opruimen

koffie drinken

nog meer kleren tegenkomen en ook weer opruimen

kleren op zolder brengen en daar nog meer tegen komen

en...ook weer opruimen..

tijd om poezen te staren...

tenslotte deed ik het,

gisteravond

wel twee uren lang

helemaal voor mezelf

alleen

tussen de knutselspulletjes

en het was heerlijk!