Als meisje droomde ik van vakanties ver weg van de polder.
Al mijn vriendinnetjes vertrokken een voor een,
en ik bleef alleen achter
wachtend tot iedereen weer terug was
zodat ik me niet meer verveelde.
Dacht ik.
Want ik verveelde me natuurlijk niet.
Het was altijd mooi weer
en er was genoeg te doen.
Maar dan wel in en rondom die polder, of aan de waterkant.
.JPG)
En als al die vriendinnetjes dan terug waren van vakantie
hadden ze de grootste verhalen over bergen en meren,
en zeeën en stranden en verre oorden, en dat het er warm was
maar-anders-warm-dan-hier, en ze hadden vreemde woordjes geleerd
in andere talen en bruin dat ze zagen, zo bruin werd ik nooit.
Ook al was ik altijd buiten....
Ik vergeet nooit dat één van mijn vriendinnetjes zei dat haar moeder zo tussen neus
en lippen had opgemerkt
dat ik dan misschien niet dit jaar, maar het volgende jaar wel mee mocht
naar Zwitserland, naar de bergen.
Ik weet ook nog dat ik me daar lang op verheugde, van sjonge, het zal me toch gebeuren
zou het echt?
Maar het ging over,
en ik bleef licht teleurgesteld achter in de polder die zomer...
Het was natuurlijk lang zo zielig niet
maar het feit dat ik me dit nu nog herinner zegt wel wat
Vind Ik
Hier moet ik steeds aan denken als ik weer iets moois zie hier.
Ik val van de ene erlebnis in de andere
en zeg dan ook regelmatig tegen jongste dat ie moet genieten van Dit
van Hier
van al het Moois en Bijzonders
Ook vanmiddag zat ik weer ademloos te genieten van
dit prachtig mooie meer, helder en blauw,
een steiger, kabbelend water, bergen op de achtergrond
en een kleine kabouter die in zijn onderbroek in het water dook.
En om het af te maken, een lounge terras met kokosparasol en echte
italiaanse cappucino
mmmm.....
zie je toch kind, hoe bijzonder dit is....
Houthakker had gelijk toen hij zei dat je zoiets niet op die manier ervaart als je klein bent.
Dus ergens ben ik wel dankbaar
dat ik niet mee mocht naar Zwitserland in die lange saaie zomer van toen....
Voor sommige dingen moet je schijnbaar wat ouder zijn om het goed op waarde te kunnen schatten...Groetjes, Gerrina
BeantwoordenVerwijderenPrachtig, ook je herinneringen.
BeantwoordenVerwijderenWat heerlijk dat je nu zo dubbel en dwars geniet van jullie vakantie.
BeantwoordenVerwijderen( en wat een ontzettend mooie tekeningen heb je gemaakt)
Liefs, Melanie
Oh en je tekent ook weer zo mooi!
BeantwoordenVerwijderenVroeger, toen ik voor het eerst in de bergen op vakantie was (ik werd 11 tijdens die vakantie) vond ik de bergen wel hoog en imposant en ik nam me toen voor dat nooit te vergeten. Nu kom ik regelmatig in de bergen, en ik vind het nog altijd imponerend en mooi om te zien.
BeantwoordenVerwijderenHeerlijk, door al jouw logjes ben ik toch nog een beetje op vakantie ... in de Oostenrijkse bergen! Dank!
BeantwoordenVerwijderenIk ben dankbaar dat je ons meeneemt. Wat is het er mooi!
BeantwoordenVerwijderenDat verhaal van dat kleine meisje herken ik wel hoor...ook wij gingen altijd maar rund um hause of naar de caravan 5 km verder op. Houthakker heeft wel gelijk dat je als kind hetheel anders beleeft, je geniet nu meer van elk moment.
BeantwoordenVerwijderenHeerlijk hebben jullie het daar, super gaaf je tekeningen!
Lekker opsnuiven die heerlijk blauwe zuivere lucht en genieten....want...eens moet je weer vertrekken...maar nu nog fff niet.
Veel plezier!
Weet je ik weet niet beter, bij ons thuis zijn ze nooit op vakantie geweest. Ook ik wist niet beter een boerderij dan ging je nooit weg
BeantwoordenVerwijderenMaar toen we kinderen kregen zijn we in nl. begonnen en mooi dat het was en nu gaan we met tweeën en fietsen we 60 km per dag
Julia
Ik kom hier via Jolanda (pluk de dag) bij jou terecht. Mooi blog! En .... mocht je ooit toch nog eens naar Zwitserland willen...je bent van harte welkom!
BeantwoordenVerwijderen